Αρχική |  Site Map |  English
Η Πνευματικοποίηση του χρήματος (μέρος ΙΙ)

Η Πνευματικοποίηση του χρήματος (μέρος ΙΙ)

 

Προσθήκη του Αναζητητή


Ως συντελεστής του συστήματος Μορφογένεσις θα ήθελα να κάνω μια σημαντική προσθήκη στο κείμενο της πνευματικοποίησης του χρήματος. Η ανάγκη για αυτή την προσθήκη έχει προκύψει λόγω της ερώτησης που έχει τεθεί επανειλημμένα από κάποιους εκπαιδευόμενους στο Μορφογένεσις, που πολύ απλά είναι η εξής: «Αφού το Μορφογένεσις είναι κάτι πνευματικό και προσφέρει πνευματική γνώση, δε θα έπρεπε αυτή η γνώση να δίνεται δωρεάν αντί να προσφέρεται έναντι αμοιβής;».

Και πιστεύω ότι την ίδια ερώτηση έχουν σκεφτεί και άλλοι συμμετέχοντες στο Μορφογένεσις, είτε είναι εκπαιδευόμενοι είτε είναι απλοί συμμετέχοντες, άσχετα εάν δεν την έχουν εκφράσει οι ίδιοι με απευθείας ερώτηση όπως έγινε με τους φίλους που το έκαναν. Μάλιστα ίσως για κάποιους αυτή η ερώτηση-μομφή προς το Μορφογένεσις να αποτελεί και ένα σοβαρό λόγο που δεν συμμετέχουν στην εκπαίδευση του Μορφογένεσις, αφού το ότι πρέπει να υπάρξει οικονομική συναλλαγή σημαίνει για αυτούς ότι κάτι δεν είναι τόσο «πνευματικό».

Μπορώ να τους καταλάβω απόλυτα γιατί παλαιότερα και εγώ ως αναζητητής διατηρούσα εν μέρει μια παρόμοια στάση και πεποίθηση.

Ευτυχώς το κείμενο της «Πνευματικοποίησης του χρήματος» (μέρος Ι) που υπαγορεύθηκε στο Διδάσκαλο Έλληνα από την Ανώτερη Πνευματική Ιεραρχία βάζει τα πράγματα στη θέση τους και διαλύει μεγάλο μέρος αυτής της παρανόησης.

Αυτή η εσωτερική διαμάχη που βασανίζει πολλούς ανθρώπους πνευματικούς και γενικότερα καλής θέλησης, βασίζεται στην λανθασμένη πεποίθηση «ότι κάτι για να είναι πνευματικό δεν πρέπει να έχει να κάνει με χρήματα» και έχει τις ρίζες της σε αυτό που αναφέρθηκε μέσα στο κείμενο, ότι δηλαδή οι πνευματικοί άνθρωποι καλής πρόθεσης μέσα στην προσπάθειά τους για πνευματική αφύπνιση, δόθηκαν ολοκληρωτικά σε αυτή τους την προσπάθεια με αποτέλεσμα εκ των πραγμάτων (λόγω διάθεσης του χρόνου και της ενέργειάς τους στην εσωτερική άσκηση και πνευματική αφύπνιση), να αναπτύξουν πρακτικά μια στάση αποχής και αδιαφορίας απέναντι στο χρήμα γιατί πολύ απλά ήθελαν όλη τους την ενέργεια να την αφιερώσουν στην πνευματική προσπάθεια.

Όπως όμως αναφέρεται και στο κείμενο που υπαγορεύτηκε από την Ανώτερη Πνευματική Ιεραρχία, για να αναπτύξει κάποιος μια επιτυχημένη οικονομική δομή θα πρέπει να της αφιερώσει χρόνο και ενέργεια. Έτσι σιγά σιγά χτίστηκε αυτή η λανθασμένη πεποίθηση ότι χρήμα και πνευματικότητα είναι πράγματα αντίθετα. Αυτό όμως είχε τελικά στην πράξη πολύ αρνητικά αποτελέσματα γιατί επέτρεψε τη συσσώρευση του χρήματος από τους «μη πνευματικούς ανθρώπους» που το χρησιμοποίησαν στη συνέχεια για μεγαλύτερο έλεγχο και εκμετάλλευση άλλων ανθρώπων.

Επίσης, κάτι που συνέβαλε στο χτίσιμο αυτής της λανθασμένης πεποίθησης ήταν το γεγονός ότι σαν εικόνα πνευματικού ανθρώπου είχε κυριαρχήσει αυτή του «ασκητή» (π.χ. τύπου Γκάντι) όπου ο πνευματικός δάσκαλος έχει μειώσει στο ελάχιστο τις ανάγκες του και στην ουσία δεν χρειάζεται χρήματα. Τρέφεται με ελάχιστη τροφή γιατί κάνει μεγάλες νηστείες, η τροφή που τρώει προέρχεται από προσφορές, έχει ένα απλό ρούχο μόνο για να καλύπτει το γυμνό του σώμα ενώ ζει σε κάποιο ερημητήριο. Αυτή όμως η εικόνα, από την άλλη, αποθάρρυνε πολλούς πνευματικούς ανθρώπους να προχωρήσουν πιο ενεργά στον πνευματικό τους δρόμο γιατί απλά δεν ήθελαν να γίνουν ασκητές για να εξελιχθούν πνευματικά. Επιθυμούσαν πολύ την πνευματική τους ενασχόληση και πρόοδο αλλά ήθελαν να διατηρήσουν και τις «φυσιολογικές τους καθημερινές ζωές» που είχαν. Όταν λέμε όμως φυσιολογικές ζωές και όχι ζωές τύπου ασκητή που δεν έχει πλέον ανάγκη τα χρήματα λόγω «εξαφάνισης» των αναγκών, αυτόματα σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει και μια πηγή που να εξασφαλίζει τη χρηματοδότηση αυτής της φυσιολογικής ζωής. Δε γίνεται διαφορετικά. Και επειδή σε αυτόν τους τον προβληματισμό οι άνθρωποι με το πνευματικό ενδιαφέρον δεν μπορούσαν να δώσουν μια αξιόπιστη όσο και πρακτική απάντηση, αποθαρρύνονταν και δεν προχωρούσαν παραπέρα.

 

Έτσι η υιοθέτηση της εικόνας για τον πνευματικό άνθρωπο του τύπου του  ασκητή έκανε μεγάλη ζημιά και δημιούργησε τρομερή εσωτερική σύγκρουση σε όλους αυτούς τους ανθρώπους καλής θέλησης που ήθελαν να επιδιώξουν τον πνευματικό τους δρόμο με μεγαλύτερο ζήλο.

Αυτή η εσωτερική σύγκρουση συνεχίζει να ταλανίζει ακόμη και σήμερα πολλούς πνευματικούς ανθρώπους που από τη μια θεωρούν πως το οτιδήποτε πνευματικό πρέπει να είναι δωρεάν, το θεωρούν μάλιστα ένδειξη υγιούς πνευματικότητας, από την άλλη επειδή δεν μπορούν να βρουν λύση στο πώς να είναι πνευματικοί άνθρωποι αλλά να συνεχίσουν να καλύπτουν τις οικονομικές τους ανάγκες της συνηθισμένης καθημερινής ζωής που ζούνε, στην ουσία έχουν παραιτηθεί και δεν ανταποκρίνονται στο αληθινό τους πνευματικό κάλεσμα.

Δηλαδή ενώ νιώθουν το κάλεσμα να ασχοληθούν με κάτι πιο πνευματικό, πιο ενεργά, αυτόματα ενεργοποιείται και η τοξική πεποίθηση που έχουν ότι για να είναι κάτι πνευματικό δεν πρέπει να συμπεριλαμβάνει χρήματα, αλλά τότε όπως είπαμε έχουν τον προβληματισμό πώς θα συνεχίσουν να καλύπτουν οικονομικά τις ανάγκες τους. Και επειδή δεν μπορούν να δώσουν πειστική απάντηση στον εαυτό τους σε αυτό το ερώτημα, αυτό τους κάνει να σταματούν από το να γίνουν πιο ενεργητικοί και ν’ αναπτύξουν συγκεκριμένη δράση στην επιδίωξη του πνευματικού τους οράματος-καλέσματος.

Έτσι δεν δίνουν την ευκαιρία στο κάλεσμά τους να εκδηλωθεί και να αναπτυχθεί και στην ουσία είναι οι ίδιοι που το πνίγουν με την ασυνείδητη υιοθέτηση της τοξικής πεποίθησης περί χρήματος και πνευματικότητας. Παραμένουν στις ίδιες δουλειές που δεν συμπαθούν και που πολλές από αυτές δεν προσφέρουν και την καλύτερη των υπηρεσιών στην ανθρωπότητα, ενώ μόνιμα αισθάνονται ένα εσωτερικό κενό μιας και έχουν αποτύχει να ανταποκριθούν πρακτικά στο πνευματικό τους κάλεσμα.

 

Η μεγαλύτερης συχνότητας ερώτηση που δεχόμαστε ως Μορφογένεσις στην ανοιχτή γραμμή της πνευματικής καθοδήγησης, είναι από απογοητευμένους ανθρώπους καλής θέλησης με το παράπονο-ερώτηση γιατί δεν τους φανερώνεται από τον ανώτερο εαυτό τους ο ανώτερός τους δρόμος και το έργο της ζωής τους. Η απάντηση είναι ότι στην ουσία είναι οι ίδιοι που το μπλοκάρουν μέσω της τοξικής πεποίθησης σχετικά με την πνευματικότητα και το χρήμα. Και μάλιστα εάν θα θέλαμε να είμαστε πιο ακριβείς, θα έπρεπε να πούμε ότι το ερώτημά τους αφορά την εφαρμοσμένη πνευματικότητα που αποκτά μορφή μέσα από κάποιο συγκεκριμένο έργο και δεν είναι μόνο νοητικές φιλοσοφίες και θεωρίες.

 

Θα πρέπει να καταλάβουν όλοι οι φίλοι μας ότι η Δημιουργία έχει προβλέψει για εμάς ένα σπουδαίο έργο ζωής, γιατί με αυτό τον τρόπο γινόμαστε συμμέτοχοι με τον καλύτερο τρόπο στο Θεϊκό σχέδιο και αυτό το έργο είναι πλήρους απασχολήσεως. Αυτό το έργο είναι η κύρια προτεραιότητα στη ζωή μας. Και όταν κάτι είναι πλήρους απασχολήσεως πρέπει να μπορεί και να υποστηριχτεί οικονομικά. Εάν δεν ήταν πλήρους απασχολήσεως δε θα ζητούσαμε από τον Ανώτερο Εαυτό μας να μας αποκαλύψει το έργο της ζωής μας, αλλά θα του ζητούσαμε να μας αποκαλύψει το χόμπυ της ζωής μας - για να αστειευτώ και λίγο.

Και όσων το μυαλό επηρεασμένο από τις παλιές περιοριστικές πεποιθήσεις φοβάται ότι είναι πολύ δύσκολο να γίνει αυτό, δηλαδή να κάνουν το έργο της ζωής τους και αυτό να τους προσφέρει οικονομική άνεση, έχω να τους πω το εξής:

Δε λέμε όλοι οι πνευματικοί άνθρωποι ότι τα πάντα στη Δημιουργία είναι φτιαγμένα με απίστευτη Σοφία και Αρμονία; Αυτό ακριβώς λέμε. Δεν θα ήταν παράλογο από την άποψη αυτής της Σοφίας και Αρμονίας, από τη μια το Πνεύμα να μας έχει εμφυσήσει αυτή τη βαθιά επιθυμία να κάνουμε το έργο της ζωής μας που θα μας γεμίσει πληρότητα και θα προσφέρει το μέγιστο στην εξέλιξη του Θεϊκού Σχεδίου, και από την άλλη να μην έχει προβλέψει η ίδια η Ύπαρξη μέσα στην απέραντη αφθονία της τα μέσα με τα οποία αυτό το έργο ζωής να μπορεί να υποστηριχθεί οικονομικά;

Μα αυτό είναι η πρώτη πρακτική προϋπόθεση για να αναλάβει κάποιος αυτό το έργο. Εάν δεν συνέβαινε αυτό δεν θα είχαμε στην πράξη εκδήλωση της Θεία Πρόνοιας αλλά σαδισμό και αυτό δεν είναι στη φύση της Δημιουργίας. Θα ήταν σαν η ίδια η Ύπαρξη να σαμποτάριζε τον εαυτό της εάν δεν είχε προβλέψει αυτήν την παράμετρο. Την έχει προβλέψει και μάλιστα η οικονομική ανταμοιβή να είναι η μέγιστη δυνατή.

Γιατί αναιρούμε συνεχώς το Θεό με αυτές τις μικρόνοες απόψεις μας; Δηλαδή η Δημιουργία είναι γεμάτη Σοφία, Αρμονία και Τελειότητα όταν κάνουμε αφηρημένες φιλοσοφικές συζητήσεις, αλλά όταν το πράγμα αρχίζει και γίνεται πιο πρακτικό γινόμαστε οι χειρότεροι υποκριτές και τα αναιρούμε όλα αυτά τα «μεγάλα λόγια»;

 

Να το ξεκαθαρίσουμε μια για πάντα σε όλους του φίλους, λιγότερο ή περισσότερο πνευματικούς: η Ύπαρξη θέλει να αναπτύξουμε το μέγιστο του δυναμικού μας και το πρώτο θεμέλιο για να γίνει αυτό είναι η οικονομική εξασφάλιση, φυσικά μαζί με την επιθυμία να εκτελέσεις το έργο που έχει σχεδιάσει για σένα (γιατί μπορεί να ενεργοποιήσεις την ελεύθερή σου βούληση συνειδητά ή ασυνείδητα και να το αρνηθείς όπως κάνει ασυνείδητα η πλειοψηφία των ανθρώπων).

Ο μόνος λόγος που δεν γίνεται αυτό μέχρι σήμερα σε μαζική κλίμακα είναι γιατί το μπλοκάρουμε εμείς οι ίδιοι με τις τοξικές μας πεποιθήσεις.  

Να το θέσω πιο ξεκάθαρα. Εγώ ο αναζητητής εάν θα έπρεπε να ακολουθήσω την τοξική πεποίθηση περί πνευματικότητας και χρήματος, θα έπρεπε για να υποστηρίξω οικονομικά τον εαυτό μου να κάνω κάποια δουλειά που δεν θα ήταν πνευματική (αφού χρήμα και πνευματικότητα δεν πρέπει να ανακατεύονται).

Πιθανότατα να συνέχιζα να είμαι στην παλαιά μου δουλειά (τραπεζικός τομέας). Αυτό όμως θα σήμαινε ότι θα έπρεπε να αφιερώνω το χρόνο και την ενέργειά μου σε αυτή τη δουλειά (και αφιέρωνα πολύ χρόνο γιατί ήταν δουλειά καριέρας…). Ρωτάω ευθέως, πότε θα  μπορούσα να κάνω όλο αυτό το έργο του Μορφογένεσις;

Ένα έργο που έχει πολύ μεγάλες απαιτήσεις σε χρόνο και προσπάθεια για να έχετε όλοι εσείς αυτή τη γνώση φιλτραρισμένη, οργανωμένη και με μεθοδικότητα παρουσιασμένη. Ποτέ δε θα είχα το χρόνο να απαντάω σε όλες σας τις ερωτήσεις και φυσικά θα έπρεπε να είχα και την οικονομική δυνατότητα να καλύψω όλα τα έξοδα αυτής της προσπάθειας. Θα έπρεπε αναγκαστικά να τη στριμώξω στον ελεύθερό μου χρόνο από τη συμβατική δουλειά που θα έκανα. Μα τότε σε αυτόν το χρόνο θα έπρεπε και να ξεκουραστώ και να ασχοληθώ με την υπόλοιπη προσωπική μου ζωή.

Καταλαβαίνετε ότι εκ των πραγμάτων θα καταδικαζόμουν να μην ασχοληθώ με αυτό το πράγμα ή να ήταν απλά σε επίπεδο χόμπυ, χωρίς όμως τη δυνατότητα παροχής έργου σε μεγάλη κλίμακα. Έτσι θα συνέχιζα να είμαι ακόμη ένας «πνευματικός άνθρωπος» που δουλεύει (δηλαδή δίνει την ενέργειά του) για να συνεχίζουν τα χρήματα να πηγαίνουν σε χέρια μη πνευματικών ανθρώπων.

Θα έδινα την ενέργειά μου για να γίνονται οι μη πνευματικοί άνθρωποι πιο ισχυροί και να μπορούν να δημιουργούν ανισορροπία στην ανθρωπότητα σε ακόμη μεγαλύτερη κλίμακα από ό,τι μπορούσαν ήδη να δημιουργήσουν.  Θα συνέχιζαν αυτοί οι άνθρωποι να παράγουν και να διαθέτουν προϊόντα και υπηρεσίες που υποβαθμίζουν τον άνθρωπο και την εξέλιξή του.

Και όλα αυτά για να είμαι «πιστός» στην λανθασμένη πεποίθηση ότι πνευματικότητα και χρήμα δεν συμβαδίζουν.

 

Θέλω να χρησιμοποιήσω ένα ανάλογο παράδειγμα για να κάνω πιο κατανοητή αυτή μου τη θέση. Το παράδειγμα που θέλω να χρησιμοποιήσω είναι οι γιατροί. Με την ίδια λογική που η πνευματικότητα είναι ένα αγαθό που πρέπει να προσφέρεται δωρεάν, τότε και η υγεία που είναι ένα υπέρτατο αγαθό θα έπρεπε να χορηγείται δωρεάν (μη μπερδεύεστε με τα δωρεάν συστήματα υγείας που υπάρχουν σε διάφορα κράτη, οι γιατροί πάλι πληρώνονται από τα χρήματα των φορολογούμενων). Κανένας γιατρός τότε δεν θα έπρεπε να χρεώνει για τις υπηρεσίες του. Αυτό θα είχε σαν αποτέλεσμα οι γιατροί να είναι αναγκασμένοι να εξασκήσουν ένα άλλο επάγγελμα για να βιοπορισθούν και στον ελεύθερο τους χρόνο θα πρόσφεραν τη δωρεάν υπηρεσία τους. Αλλά θα ήταν αυτό μια καλή λύση; Ασφαλώς και όχι.

Στην ουσία πληρώνουμε τους γιατρούς και μάλιστα αδρά για να τους απαλλάξουμε από τις έγνοιες τις βιοποριστικές και να μπορούν απερίσπαστοι να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο κοινωνικό σύνολο γιατί έτσι αναγνωρίζουμε τη σημασία των υπηρεσιών τους στο κοινωνικό σύνολο. Θέλουμε να έχουν οικονομική άνεση έτσι ώστε να μπορούν να ασχοληθούν με την ιατρική έρευνα ή να επιμορφώνονται ακόμη καλύτερα για να έχουμε ακόμη καλύτερες υπηρεσίες από αυτούς. Άσχετα εάν σήμερα μεγάλο κομμάτι της ιατρικής εξυπηρετεί τα συμφέροντα των μεγάλων φαρμακευτικών εταιριών και στην ουσία δεν προσφέρουν και τόσο καλές υπηρεσίες στο γενικό καλό του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου. Άλλα αυτό είναι μια άλλου είδους συζήτηση.

 

Η βασική ιδέα της πληρωμής των γιατρών είναι για να τους δώσουμε τη δυνατότητα να μπορούν να προσφέρουν απερίσπαστοι καλύτερες υπηρεσίες. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και με την «πνευματική επιχειρηματικότητα». Οι άνθρωποι που προσφέρουν πνευματική γνώση και συμβάλλουν στο να ωφελούν και να εξελίσσουν πνευματικά το ανθρώπινο είδος θα πρέπει να στηριχθούν οικονομικά γιατί με αυτόν τον τρόπο τους δίνουμε τη δυνατότητα να το κάνουν καλύτερα, σε μεγαλύτερη κλίμακα και επίσης με αυτόν τον τρόπο το χρήμα περνάει στην υπηρεσία των Δυνάμεων του Φωτός.

 

Είναι απίστευτο μερικές φορές το πώς οι άνθρωποι καλής θέλησης διαθέτουν τα χρήματά τους «αδιαμαρτύρητα» και χωρίς πολύ σκέψη για να αγοράσουν προϊόντα και υπηρεσίες που όχι μόνο δεν τα χρειάζονται ιδιαίτερα αλλά συμβάλλουν και στην πνευματική υποβάθμιση και άγνοια του ανθρώπου.

Αγοράζουν επίσης πράγματα τα οποία πολύ σύντομα θα φθαρούν και θα πρέπει να τα αγοράσουν εκ νέου, ενώ όταν είναι να πληρώσουν για πνευματική γνώση, που είναι κάτι το οποίο δεν φθείρεται αλλά μόνο γίνεται καλύτερο και σίγουρα μπορεί να τους αλλάξει τη ζωή ριζικά, το εξετάζουν και το σκέφτονται από πολλές μεριές, είναι εξαιρετικά επιφυλακτικοί και μάλιστα κατηγορούν και αυτούς τους πνευματικούς ανθρώπους που τολμούν και ζητούν χρήματα.

Τις περισσότερες φορές τα ποσά που ξοδεύουν «απερίσκεπτα» σε προϊόντα που υποβαθμίζουν στην ουσία τον άνθρωπο είναι κατά πολύ μεγαλύτερα από τα ποσά που πρέπει να πληρώσουν για πνευματική γνώση. Φέρνω πάλι σαν παράδειγμα το Μορφογένεσις, όπου κάποιος με 49 ευρώ μπορεί να έχει όλη τη γνώση του συστήματος και να αλλάξει τη ζωή του σε βάθος και σε τέτοιο βαθμό που δεν μπορεί ούτε να το φανταστεί. Και είναι κάτι που αφού το αγοράσει δεν φθείρεται, δεν παλιώνει, παρά μόνο πάνω σε αυτό μπορεί να χτίσει ακόμη μεγαλύτερη γνώση δηλαδή ουσιαστικά προσωπική δύναμη.

Θα ήθελα να σας ρωτήσω, ποιος από όλους εσάς που διαβάζετε αυτό το κείμενο δεν έχει διαθέσει 49 ευρώ π.χ για ένα παντελόνι (φυσικά ένα σχετικά απλό παντελόνι και όχι μάρκας επώνυμου σχεδιαστή που κοστίζουν πολύ περισσότερο). Σίγουρα όλοι το έχετε κάνει.

Αγοράσατε ένα παντελόνι, που δε λέω ωραίο θα ήταν και μπορεί και 2-3 άνθρωποι να σας είπαν και κάποιο κομπλιμέντο, αλλά σκεφτείτε ποια είναι η προστιθέμενη αξία στον εαυτό σας και τη ζωή σας από τη μια επιλογή και από την άλλη. Δεν υπάρχει καν σύγκριση και μόνο που το συζητάμε είναι αστείο. Και όμως πολλοί άνθρωποι δίνουν πανεύκολα και περισσότερα χρήματα για ένα παντελόνι, παρά λιγότερα για κάτι που θα αναβαθμίσει όλο τους τον εαυτό.

 

Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα διάφοροι πνευματικοί άνθρωποι να έχουν «αναγκαστεί» να ζητούν χρήματα με έμμεσο τρόπο, εφευρίσκοντας διάφορες «νοητικές αλχημίες» (χαζές δικαιολογίες θα τις έλεγα που υποβιβάζουν τη νοημοσύνη του ατόμου) όπως μια που είχα συναντήσει αρκετά στην πορεία μου ως αναζητητής, όπου η δικαιολογία για να ζητήσει χρήματα ο πνευματικός δάσκαλος ήταν ότι πάντοτε πρέπει να υπάρχει ενεργειακή ισορροπία μεταξύ δούνε και λαβείν και για αυτό έπαιρναν χρήματα, όχι γιατί ήθελαν τα χρήματα αλλά για λόγους διατήρησης της «ενεργειακής ισορροπίας» (τώρα βέβαια γελάω με κάτι τέτοια γιατί ξέρω τι ακριβώς συμβαίνει).

Αυτό όμως είχε σαν αρνητική συνέπεια και να διατηρείται η ενοχή της τοξικής πεποίθησης, του να μην πρέπει να ζητάει ο πνευματικός άνθρωπος χρήματα αλλά και να μη μπορεί να χτιστεί μια σχέση γνήσιας εμπιστοσύνης μεταξύ του πνευματικού ανθρώπου που μετέφερε γνώση και αυτών των πνευματικών ανθρώπων που έπαιρναν τη γνώση, να δημιουργηθεί δηλαδή μια σχέση πραγματικής ειλικρίνειας και τιμιότητας γιατί υπήρχε πάντοτε το αγκάθι του χρήματος.

 

Ευτυχώς αυτό έχει πλέον αρχίσει και αλλάζει και είναι καλό σημάδι ότι πλέον ενεργά έχει αρχίσει και η μετατόπιση του χρήματος από τα χέρια των μη πνευματικών ανθρώπων (που με τα έργα τους υπηρετούν τις δυνάμεις του σκότους) στα χέρια των πνευματικών ανθρώπων που αποστολή τους είναι η προώθηση του έργου των Δυνάμεων του Φωτός.

Σκεφτείτε το και αλλιώς. Εάν συσσωρεύσει κάποιος πνευματικός άνθρωπος χρήματα, πώς πιστεύετε ότι θα τα διοχετεύσει στη συνέχεια αυτά τα χρήματα πέρα από το απευθείας έργο φιλανθρωπίας που μπορεί να εκτελέσει; Φυσικά σε άλλα κανάλια (προϊόντα και υπηρεσίες άλλων πνευματικών ανθρώπων) που υπηρετούν το έργο του Φωτός με κριτήριο την ηθική βάση όπως ορίστηκε αυτή στο κείμενο της «πνευματικοποίησης του χρήματος» (μέρος Ι) από την Ανώτερη Πνευματική Ιεραρχία. Ο πνευματικός άνθρωπος έχει το μεγάλο πλεονέκτημα ότι είναι περισσότερο συνειδητός, έχει αυξημένη παρουσία και δεν μπορεί να παρασυρθεί εύκολα από τα συνηθισμένα κόλπα του marketing που εφαρμόζουν οι μη πνευματικοί άνθρωποι για να υφαρπάξουν τα χρήματα των συνανθρώπων τους (για να αστειευτώ και λίγο είναι και πιο οικονομικό να είσαι πνευματικός άνθρωπος).

Κάποιοι άνθρωποι συνεχίζουν και παραμένουν επιφυλακτικοί και φέρνουν στο νου τους περιπτώσεις ανθρώπων που στο όνομα της «πνευματικότητας» έπεσαν θύματα σε διάφορες σέχτες και αιρέσεις και τους αφαιρέθηκαν ολόκληρες περιουσίες. Αλλά αυτό δεν έχει να κάνει με την αληθινή πνευματικότητα αλλά με την κοινή λογική.

Θα πρέπει πάντοτε ο πνευματικός άνθρωπος να είναι άνθρωπος που μπορεί να σκεφτεί ως ελεύθερος ώριμος άνθρωπος και να χρησιμοποιήσει τη λογική του και τη διάκριση (η αυξημένη συνειδητότητα και παρουσία που ανέφερα πιο πάνω) και να αντιληφθεί εάν αυτό που του ζητάνε είναι λογικό αντίτιμο ή είναι κάτι άλλο. Συνήθως οι άνθρωποι που πέφτουν θύματα τέτοιου είδους απάτης, είναι άτομα με κάποιο πολύ μεγάλο κενό στον ψυχισμό τους, το οποίο αντιλαμβάνονται οι επιτήδειοι και το εκμεταλλεύονται.

Από την άλλη πρέπει και είναι υποχρέωση του κάθε ανθρώπου να εξετάζει την προέλευση της γνώσης που λαμβάνει, αυτό οφείλει να το κάνει. Πρέπει να βεβαιωθεί ότι αυτοί που του κομίζουν την οποιαδήποτε πνευματική γνώση είναι γνώστες οι ίδιοι και ότι είναι πνευματικοί άνθρωποι στην πράξη. Εδώ έχει ισχύ αυτό που είπε ο Χριστός «ότι το δέντρο θα το γνωρίσετε από τους καρπούς του».

 

Νομίζω πλέον είναι ξεκάθαρο ότι υποχρέωση του κάθε πνευματικού ανθρώπου είναι να συμβάλλει στην εκμηδένιση της παλιάς τοξικής πεποίθησης περί πνευματικότητας και χρήματος. Όσοι πνευματικοί άνθρωποι καλής θέλησης συνεχίζουν να έχουν αυτήν την πεποίθηση, θα πρέπει να καταλάβουν ότι στην ουσία βοηθούν άθελά τους να συνεχιστεί η συσσώρευση του χρήματος στα χέρια των μη πνευματικών ανθρώπων, με όλες τις αρνητικές συνέπειες που έχουμε δει μέχρι σήμερα να έχει αυτή η συσσώρευση. Ενώ αντίθετα εάν υποστηρίξουν τη νέα πεποίθηση ότι οι πνευματικοί άνθρωποι θα πρέπει να αμείβονται για την υπηρεσία που προσφέρουν, στη λογική ότι έτσι θα τους δώσουμε τη δυνατότητα να προσφέρουν ακόμη μεγαλύτερη υπηρεσία και ότι με αυτό τον τρόπο περισσότεροι πνευματικοί άνθρωποι καλής θέλησης θα δουν ότι μπορούν να ακολουθήσουν το πνευματικό τους κάλεσμα και να το υποστηρίξουν οικονομικά, τότε θα προσφέρουν μεγάλη υπηρεσία στο να περάσει το χρήμα στα χέρια των πνευματικών ανθρώπων και των Δυνάμεων του Φωτός.

 

Θα πρέπει να δημιουργήσουμε ένα παγκόσμιο εκτεταμένο δίκτυο, όπου οι πνευματικοί άνθρωποι βγαίνουν επαγγελματικά στο προσκήνιο και φέρνουν στην επιχειρηματικότητα τις αξίες και την ηθική του Φωτός. Το να παραμένουν οι πνευματικοί άνθρωποι οικονομικά στο παρασκήνιο δεν ωφελεί σε καμία περίπτωση την πνευματική εξέλιξη του ανθρώπινου είδους και του πλανήτη. Το είδαμε ότι στην πράξη αυτή η στάση μόνο αρνητικές επιπτώσεις επιφέρει. Αφέθηκε σχεδόν όλο το «γήπεδο» της επιχειρηματικότητας στους μη πνευματικούς ανθρώπους και είδαμε πού πηγαίνουν τα πράγματα. Είναι υποχρέωση των πνευματικών ανθρώπων να μην επιτρέψουν να συνεχιστεί άλλο αυτή η κατάσταση.

Ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας όλοι μαζί οι πνευματικοί άνθρωποι, οι καλής θέλησης άνθρωποι για να μετουσιώσουμε και αυτό το εμπόδιο που αφορά το σε ποια χέρια βρίσκεται συσσωρευμένο το χρήμα και πώς χρησιμοποιείται. Είναι υποχρέωση, καθήκον και μέρος της πνευματικής μας εξέλιξης να συμβεί αυτό...

 







:: Ταυτότητα :: Κόμβος Πλανητικής Αλληλεγγύης :: “BY PASS” ΣΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΜΑΣ – ΑΝΤΑΛΛΑΓΕΣ :: Δημιουργία Λογαριασμών Αλληλεγγύης & Συμπόνοιας σε Τράπεζες, Σούπερ Μάρκετ και άλλους θεσμούς με τη θαυμαστή δύναμη της μόχλευσης (πολύ μικρή οικονομική συμμετοχή αλλά από πολλούς ανθρώπους) :: Ομαδικές Εργασίες Πλανητικής Υπηρεσίας :: Νέα - Ανακοινώσεις :: ΟΜΙΛΙΑ - ΚΑΡΜΑ & ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ :: Κείμενα Κλειδιά των "Δυνάμεων του Φωτός" :: Η Μεγάλη Ενεργειακή Κρούση :: ΣΥΣΤΗΜΑ ΜΟΡΦΟΓΕΝΕΣΙΣ - Η Τέχνη & Επιστήμη της Συνειδητής Δημιουργίας :: Ανοιχτή Γραμμή Πνευματικής Καθοδήγησης :: Κείμενα Κλειδιά στη Συνειδητή Δημιουργία :: Επικοινωνία :: Παγκόσμιος Οραματισμός για το Χρήμα :: Βίντεο Αρχείο "Παγκόσμιου Οραματισμού για το Χρήμα" :: Εξελίξεις που έχουν προκύψει από τον Οραματισμό :: Η νέα φάση εξέλιξης του Παγκόσμιου Οραματισμού για το Χρήμα :: Επίκληση-Προσευχή για την Ελλάδα :: ΕΛΛΑΔΑ-ΚΑΡΜΑ-ΧΡΕΟΣ-ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ :: Η ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ-ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΥ DNA :: ΠΑ.ΔΙ.ΣΥ. (ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΚΤΥΟ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑΣ) ::


 Login   Υπενθύμιση κωδικού  
active³ 4.8 · © 2000 - 2015 IPS Ltd · Όροι χρήσης